Een mooi artikel vandaag in het Algemeen Dagblad over Rick en Sara Voor wie de krant niet heeft.
Bij voetbalclub Klein Maar Dapper krijgen jeugdspelers sinds dit seizoen niet alleen training op het veld, maar ook uitleg over de spelregels. Dat moet discussies met scheidsrechters voorkomen.
FROUKE VAN DER HEIJDE
’Hey scheids!” Langs de voetbalvelden vliegt deze kreet je regelmatig om de oren. Soms gevolgd door een flinke discussie, heel soms druipt een speler of toeschouwer gewoon weer af.
Agressie tegen scheidsrechters is een groot probleem voor Nederlandse sportclubs. Steeds vaker lijkt de scheidsrechter een tweede tegenstander in het veld. De KNVB behandelde afgelopen seizoen 1193 zware tuchtzaken, blijkt uit cijfers die de voetbalbond eerder dit jaar deelde. Dat zijn er 35 meer dan in het seizoen 2024-2025. Voor jonge scheidsrechters is dat geen aantrekkelijk beeld.
Dat merken Rick van Wilgen (25) en Sara Visser (23) ook. Beiden fluiten al sinds hun 14de op hun sportvereniging Klein Maar Dapper, maar zien dat het steeds lastiger wordt om nieuwe jeugd mee te krijgen. ”De jeugdige scheidsen willen niet zo snel zelf fluiten als ze berichten zien over gestaakte wedstrijden of verhalen horen over wat sommige scheidsrechters meemaken”, zegt Van Wilgen.
Hun oplossing begint simpel: leg spelers de regels beter uit. ”Op die manier voorkom je dat er een discussie tussen een speler en de scheidsrechter op het veld plaatsvindt, omdat de speler de regel niet kent”, licht Sara toe.
Daar blijft het niet bij. Ze willen met de jeugd toe werken naar zelfstandig wedstrijden fluiten. Dit seizoen zijn ze begonnen met het begeleiden van scheidsrechters tijdens de wedstrijden. Tijdens de KNVB Week van de Scheidsrechter laten ze aan belangstellenden zien hoe hun aanpak werkt.
Drempel verlagen
Ze proberen met deze begeleiding de drempel te verlagen. ”Er staan op zaterdag vier mensen voor de jeugdscheidsrechters klaar”, vertelt Van Wilgen.
”Twee lopen langs de velden om ervoor te zorgen dat de scheids zich alleen bezig hoeft te houden met de wedstrijd. De andere twee staan in het clubhuis op achterwacht.”
Ze ondersteunen degene die in het veld staat. ”Wij zorgen voor de randzaken zoals ouders die zich met het spel of hun eigen kind gaan bemoeien. We spreken degenen die vervelend gedrag vertonen hierop aan zodat de scheids dit niet hoeft te doen.”
Nu de eerste paar wedstrijden zijn geweest durven ze voorzichtig te zeggen dat hun aanpak lijkt te werken. Althans, gedeeltelijk. Visser: ”We horen van de scheidsrechters die wedstrijden bij de jeugdteams fluiten dat ze haast geen grote mond krijgen.” Maar er hebben zich nog geen tieners gemeld als nieuwe scheidsrechter.
Vonk
Sportvereniging Klein Maar Dapper is een vrijwilligersvereniging. ”Als er geen scheidsrechter is, kan je zelf niet voetballen en dan houdt het op een gegeven moment op.” Samen zetten ze zich in om de doorstroom van vrijwilligers op peil te houden.
Het stel heeft elkaar op de club leren kennen. Als begeleiders van het jeugdkamp sloeg de vonk over. ”We vinden het leuk om de club vooruit te helpen en we kunnen het samen doen, het is een win-win.” Er is door deze nieuwe taken weinig tijd over om zelf te fluiten.
Dat is wel jammer, moeten ze allebei toegeven. ”Helaas moeten we onze eigen passie op een lager pitje zetten.” Toch doet het jonge stel dit graag. ”Het motiveren van nieuwe scheidsen is in het belang van de club.”
Nu wachten Rick en Sara vooral nog op die ene tiener die niet ’Hey scheids’ roept, maar zelf de fluit oppakt.
