HBSS 1 – KMD 1
Ok, ik snap dat dit soort verslagen vooral enthousiasmerend voor de KMD-supporters moet zijn. Maar ik kan het ook niet beter maken dan het is, en de eerste helft was niet best.
De tegenstander had hectische weken achter de rug. Geen eigen terrein om op te voetballen, en tijdelijk uit de competitie gehaald, en toch leken ze beter te begrijpen wat er vandaag nodig was. HBSS wachtte rustig op onze fouten, en dat waren er helaas te veel, waarna ze omschakelden en voor gevaar zorgden voor onze goal. Dat kon dan ook weer doordat er regelmatig ouderwets “gehapt” werd op schijnbewegingen. En er was twijfel: Wel/niet en waar druk zetten? De 1-0 was representatief voor het geheel:
tweemaal achter elkaar werd de bal knullig ingeleverd, waarna HBSS niets anders kon doen dan het kadootje keurig uitpakken. De 2-0 hing eerder in de lucht dan de 1-1. En eerlijk is eerlijk, het was niet alleen dat wij niet zo goed waren, HBSS heeft ook echt een aantal voetballers met kwaliteiten. Je zag de klasse en ervaring er vanaf druipen.
De vraag was hoe dit tij in de rust gekeerd kon worden. Appie en assistent trainer Marcel bleven wat langer napraten toen de spelers naar binnen gingen. Technisch manager Martin wachtte ze op met zijn eigen analyse, en wij als supporters konden alleen maar afwachten waar dat toe zou leiden. Appie was weer als eerste op het veld en instrueerde mijn persoonlijke favoriet Riad voor zijn invalbeurt. En warempel, er leek zich een Nederland-Griekenland scenario te ontvouwen. Wij hebben onze eigen Xavi. Ineens was alles anders. Vanaf de eerste seconde was er vastberadenheid en bleek HBSS niet meer zo goed als dat ze in de eerste helft hadden geleken.
Riad draaide zijn tegenstander dol. Merijn, Delano en Daan heersten op het middenveld. Jari kon elders brandjes gaan blussen, want al ver voordat ze bij hem dreigden te komen hadden onze verdedigers gedisciplineerd de controle gepakt. En dat leidde weer tot levensgrote kansen. Één daarvan ging erin. Renzo kon alleen op de keeper af en scoorde beheerst de 1-1. Maar er was meer. Merijn schoot net naast. Jaydi legde terug op Daan wiens schot nog maar net geblokkeerd werd. Boyd schoot over na een corner. En ik genoot van de positieve manier van aancoachen van elkaar. Op een bepaald moment werd HBSS helemaal afgejaagd en hoorde ik iemand, die in het verleden niet altijd bekend stond om zijn positieve coaching, roepen: “Jaaa, we hebben hem!!” HBSS snakte naar adem. Er volgden nog meer kansen. Jaydi die voor zichzelf ruimte creëerde en zijn schot net mis zag gaan. Riad die de achterlijn haalde en voorgaf, waarna Merijn over schoot. In deze fase was het wachten op de 1-2. Maar ja, die viel niet.
In de laatste minuten werd het hectisch op het veld. Enerzijds wil je de 1-2 maken, anderzijds werd HBSS een paar keer dreigend, en dan denk je toch “Het zal toch niet…?”.Dus zo namen we uiteindelijk het derde gelijkspel van deze competitie mee naar huis.
Met op te lossen vraagstukken, maar zeker ook met aanknopingspunten en trots op hoe de wedstrijd gekeerd werd.
Mannen, knap gevochten! Volgende week koploper Vredenburch. Zij bleken in de voorbereiding al een taaie ploeg. Dus we zijn heel benieuwd wat onze Xavi hier op gaat bedenken.
