Na een carrière van 56 jaar stopt ons oudste en langst spelende lid, Joop van Zanten met voetballen. Joop! stopt niet omdat het niet meer gaat of omdat hij het met 64 jaar wel welletjes vindt, nee Joop! stopt omdat zijn veteranen elftal, met 21 selectiespelers regelmatig geen team op de been kan brengen en verder gaat als 7 x 7 team. Daar heeft Joop geen zin in, liever staat hij als trouw supporter langs de kant bij KMD1 om “onze jongens” aan te moedigen.
Voor degenen die bij KMD nog nooit van Joop van Zanten hebben gehoord, of een vage impressie hebben. Joop van Zanten begon zijn voetballoopbaan als 8 jarig jochie op het Hofpark, waar KMD toen de jeugdafdeling had spelen en je omkleedde in de Hofboerderij. Joop woonde om de hoek en op het veld van het Hofpark was Joop elke dag te vinden. Joop had talent en mocht meedoen met “de grote jongens” van o.a. de familie van de Wetering en met zijn oudere broers Henny en Berry en als de bal in de sloot lag, mocht Joop em d’r uit halen voor 1 gulden. Thuis kreeg hij KMD met de paplepel ingegoten. Zijn ouders waren er vrijwilliger en ook de neven speelden bij KMD. Joop was thuis op KMD, je voetbalde er met je klasgenootjes van de Pieter van der Plasschool met o.a. Marco Schregardus en ontwikkelde er de vriendschappen voor het leven met Martin van der Schoor en Peter van den Berg, De trips met de jeugd naar het Buitenland waren legendarisch en Joop zal altijd herinnerd worden als de speler die in de met 1-9 verloren wedstrijd tegen FC Kaiserslautern, het enige KMD doelpunt maakte.
In de senioren werd Joop, met zijn broers in het elftal, diverse keren kampioen met KMD2. Joop was een opvallende speler, met zijn haardos en technisch begaafde spel leek hij op Valderrama (en met zijn moves in de discotheek op “de witte Michael Jackson”). Trainer Dick Tempelaar liet Joop als rechtsbuiten in KMD1 debuteren, waar hij later uitgroeide tot misschien de eerste moderne wingback. Als rechtsback kwam Joop veelvuldig op om een afgemeten voorzet te plaatsen. Iets waar hij zich nu nog steeds over kan opwinden als hij op TV een opkomende back een matige voorzet ziet geven :-).
Het was in 1992 in de wedstrijd SEV1 – KMD1 dat Joop zijn kaak brak en weken veroordeeld was tot Astronauten voedsel. In die tijd ontwikkelde Joop ook zijn liefde voor muziek en had net het bandje Pearl Jam ontdekt dat in Den Haag kwam spelen. Met een stellage die Joop’s kaak bij elkaar hield, zou en moest hij naar het Paard gaan, daar stonden we met alle vrienden om Joop heen, die niets mocht bewegen. Totdat zanger Eddie Vedder besloot om via de pijpen aan het plafond de zaal in te springen en slechts enkele centimeters naast Joop belandde. Joop en wij kwamen met de schrik vrij, dat scheelde niets! U moet Joop nog maar eens vragen naar dit voorval, hij kan er nog steeds smakelijk om vertellen of over de wedstrijden voor het HVB kampioenschap van Nederland met KMD etc.
Na zijn selectieperiode speelde Joop het liefst op het middenveld, daar kon hij zijn energie het beste kwijt, en met z’n vrienden in KMD3, 4, etc. tot in de Veteranen. De wedstrijden, de uitjes, daar zijn vele verhalen over zoals die ene foto van Joop met de Veteranen op de middenpagina van het voetbalweekblad Voetbal International. Staat Joop nu wel of niet op die foto? Stoppen is geen optie was altijd het adagium in de Veteranen. Maar zo langzamerhand stopten alle vrienden en bleef Joop met Tic Tac Theo nog over in het huidige Veteranen elftal. Misschien is het goed zo! Joop komtnog uit een tijd dat je aan dertien spelers in een team genoeg had en dan nog ruzie had wie er reserve moest staan!
Vrijdag 29 mei as. om 19.00 uur is Joop’s afscheidswedstrijd, dan speelt hij nog één keer samen met veertig maten met wie hij heeft gevoetbald. Joop staat symbool voor een hele generatie die afscheid neemt en die nooit een afscheidswedstrijd hebben gehad. O.a. Hans en Theo van de Wetering, Koos Vellekoop, Teun Kardol, Paul van Niekerk, Rob van Rossen, Joost Lemckert, Koen Berkien, Gerard Bouma, Carlos van Dijk, Frank Hollaar doen nog één keer de voetbalschoenen aan. Komt dat zien; al is het alleen maar om ook te genieten van het mooie weer en het optreden van Frank Hollaar en Gert Jan Danenberg.
Ferdy Anclub
