GDA 1 - KMD 1 (3-3)

Deze wedstrijd had om meerdere redenen een bijzonder tintje. Allereerst was er een indrukwekkende minuut stilte voor een overleden gewaardeerd lid van GDA. Daarnaast was deze week de trainer van GDA ontslagen. Na 5 wedstrijden. Waarin er eentje gewonnen werd, en er drie met één doelpunt verschil nipt verloren werden….. 

Ik heb de geschiedenisboeken erop nageslagen en in 87 jaar geen voorbeeld gevonden van hoofdtrainers die bij KMD tussentijds werden ontslagen. Ik hoop dat KMD dat nog lang zo vol houdt.

Hoe dan ook, het bovenstaande leek effect te hebben. Vanaf de allereerste minuut knalde GDA erin. In de 1e minuut waren ze er al gevaarlijk doorheen, wat werd opgelost ten koste van een gele kaart. In de 2e minuut was het wél raak. En in de 13eminuut zat de 2-0 er ook in. KMD zette er een kopbal van Tony tegenover en wat schoten van afstand. Zorgwekkender was dat we de hele tijd de kaas van het brood lieten eten. GDA had het tactisch en qua energie prima voor elkaar. 

Ja, langzamerhand raakte de wedstrijd meer in evenwicht, wat leidde tot een kans van Daan na een vrije trap van Delano. En een scrimmage na een corner had zomaar tot de 2-1 kunnen leiden. Maar aan de andere kant had GDA ook zeker nog een peer kunnen scoren na uiteindelijk matig uitgespeelde counters. Kortom, op de 2-0 achterstand viel niets af te dingen. 

Waren er dan helemaal geen lichtpuntjes? Nou, één belangrijke: Ondanks dat het voor geen meter liep, werd er gezamenlijk gezocht naar de oplossing. Er werd gewezen en gecoacht op een constructieve manier. In het verleden leidde een situatie als deze nog wel eens tot een hoop negativiteit, waar je dan nauwelijks meer uit komt met elkaar. Dus, misschien kon in de rust toch de sleutel worden gevonden.

Met twee wissels werd in de rust een tactiek bedacht waarmee een snelle aansluitingstreffer kon worden geforceerd. En warempel, dat lukte. Een mooie aanval over links leidde tot een pass vanaf de achterlijn die door Renzo kon worden binnen gewerkt. Niet lang daarna weer een aanval, een mooi hakje van Tony, waarna Renzo vanaf een meter of 15 de bal langs de keeper knalde. Pfff. Dat was toch een verrassende wending. Van een kansloze eerste helft, ineens weer langszij. 

Na de 2-2 gingen wij wat meer gecontroleerd voetballen, wat de wedstrijd in evenwicht bracht. Via “kapstok” kan er verzorgder gevoetbald worden. 

Bijna kwam GDA 3-2 voor. Uit een rare carambole viel de bal over Jari heen, maar een fractie ervoor het de scheidsrechter al gefloten voor een vrije trap. Daar kwamen we even goed weg.

In plaats daarvan kwamen wij op 2-3, na het derde doelpunt van Renzo. Gaat lekker zo kerel; sta je op 10 i.p.v. 9, schop je ze er ook gewoon in.

Tony had de 4-2 nog op de schoen, maar helemaal in stijl van deze wedstrijd ging het ook nu weer andersom. Vlak voor tijd speelde GDA een counter goed uit en scoorde toch nog de 3-3. Natuurlijk is dat vanwege het moment in de wedstrijd een enorme teleurstelling. Maar ja, als je de hele wedstrijd op je in laat werken, meer dan terecht.

Wat resteert er waar we mee naar de topper tegen Lyra van a.s. zaterdag kunnen?

➢ We zijn nog steeds ongeslagen (als enige club in Het Westland)

➢ We hebben voor de derde wedstrijd op een rij minimaal drie doelpunten gemaakt

➢ Complimenten van de interim-trainer van GDA (oud trainer van ADO Den Haag) voor de spelopvatting en inzet van KMD

➢ Mannen als Renzo en Merijn hebben qua gele kaarten ontvangen hele volwassen stappen gezet dit seizoen

➢ We zijn voor de tweede wedstrijd achter elkaar in staat geweest om terug te komen van een achterstand

➢ Ook als we in een dip zitten, zijn we in staat om de communicatie constructief te houden.

Dus…………….lekker bezig mannen!