Kmd 1 - Die Haghe 1

“He, wanneer komt er weer een verslag?” werd me geappt. Maar ja, ik kan er niet altijd
bij zijn. Ik voetbal zelf ook nog, alleen dan op een niveau waarvan je hoopt dat er
niemand komt kijken, en al helemaal niet dat er een verslag van wordt gemaakt.
We beginnen deze zaterdag bij KMD 2. Zij speelden een moeizame wedstrijd tegen Die
Haghe 2, maar wonnen wel en kunnen nu de promotie naar de 1e klasse ruiken. 10
punten voorsprong, met nog 6 wedstrijden te gaan, dat moet wel heel raar lopen…..
Ook het 1e speelde tegen Die Haghe. En wie dat vooraf als een makkie bestempelde
omdat ze laatste staan, die begrijpt er niets van. In deze klasse wint iedereen van
iedereen. Om dat te illustreren: KMD heeft dit seizoen vaker met meer dan 1 doelpunt
verschil verloren dan Die Haghe. Dan weet je wel dat het allemaal heel close is.
Die Haghe begon inderdaad met een offensief waaronder een grote kans en een
afgekeurd doelpunt. Langzamerhand kregen we daarna grip op de wedstrijd. Ik stond
lekker in het zonnetje, ter hoogte van de rand van onze eigen 16-meter. Even een paar
dingen die ik daar voor mijn neus zag gebeuren:
• De manier waarop onze aanvoerder Boyd zijn verdediging leidt. Rustig coachend en
wijzend. Geen paniek, wel aansturend. En waar nodig de eigen duels fair maar
keihard beslissend. Wat een fantastisch boegbeeld!
• Robin die een bulldozer over zich heen krijgt, en vervolgens i.p.v. de verwende
voetballers op tv, gewoon tijd heeft voor een grapje tegen de tegenstander. Denk niet
dat hij niet geconcentreerd is; hij kan gewoon makkelijk switchen.
• Vlagger Leon. Wat een baan is dat zeg. Week in week uit gezeik van supporters van
tegenstanders over uitballen, en buiten spel. Meestal onzin, vaak provocerend. En je
dan niet uit je tent laten lokken, én goudeerlijk vlaggen. Je hebt mijn respect Leon, en
waarschijnlijk dat van velen met ons.
• Daan die, omdat hij zo behendig wegdraait en als een hinde langs tegenstanders
snelt, meerdere pittige overtredingen tegen krijgt. En dan zonder te mokken weer
opstaat. Kijk, dit soort dingen maakt dat KMD in de laatste fase van het seizoen veel
minder spelers heeft die qua gele kaarten op scherp staan, dan de meeste
tegenstanders. Daar kunnen we de komende weken nog veel lol van hebben.
En dan komt het moment van het eerste doelpunt. Met een perfecte lage pass, die
precies om de tegenstander heen draait, stuurt Robin Twan weg. Twan kruipt voor z’n
tegenstander, en schiet de bal van de zijkant net over de uitkomende keeper heen. Een
prachtige afronding van een mooie aanval. Twan heeft zich de afgelopen periode
teruggevochten in het 1e elftal en dit was een mooie beloning. En ook leuk: z’n vader
heeft het doelpunt gezien. Je zou zeggen dat dit niet zo bijzonder is, maar ik kijk al een
kleine 20 jaar met zijn vader in mijn buurt wedstrijden van Twan, en mijn inschatting is
dat hij bij 2/3 van alle doelpunten van Twan met z’n rug naar het veld heeft gestaan.
Op slag van rust had het zelfs 2-0 kunnen worden, maar Jack weet een 1 op 1 net niet af
te ronden.
De 2e helft werd onstuimig gestart door Die Haghe, mede resulterend in een bal die door
Kris van de lijn werd gehaald. Maar daarna was het wel zo’n beetje op met Die Haghe.
KMD greep Die Haghe bij de spreekwoordelijke strot en liet niet meer los. Dit leidde tot
meerdere mooie aanvallen, waarvan de ingevallen Riad vaak onderdeel was. Ook
verdedigend pakte Riad zijn verantwoordelijkheid. Hij veroverde een bal terug, leverde in
bij Jack, en Jack rommelde zoals alleen hij dat kan langs de tegenstander, hield
overzicht, en legde de bal bij de 2e paal, waar Merijn ‘m kon inkoppen. Een heerlijke
aanval. En wat is het ook lekker aanstekelijk om een blije Merijn te zien wegrennen. Als
iemand van het spelletje kan genieten is hij het wel. Trouwens, met Renzo ook nog op
nummer 10, zou dit zomaar een verslag van de JO19 van 3 jaar geleden kunnen zijn. De
“gouden generatie” begint stuk voor stuk door te breken. De ene heeft een iets langere
route dan de ander, maar ze komen eraan. In dat kader ook mooi om te zien dat Leandro
geen gelegenheid voorbij laat gaan om bij zijn maten te komen kijken. Vanmiddag speelt
hij om 14 uur de topper bij HBS, dus voor wie beter voetbal wil zien dan Feyenoord-
Ajax…………..
Die Haghe hing in de touwen. Uit een afgemeten vrije trap van Jack, tikte Merijn zijn 2e
binnen. Ook weer een mooi doelpunt, en dus de 2e assist voor Jack, die later tot man van
de wedstrijd werd uitgeroepen. Jack wordt momenteel geconfronteerd met de pijn die
het leven soms kan doen. Fijn dat voetbal dan een uitlaatklep kan zijn. Sterkte kerel!
Ergens aan het einde moest er nog één bal van de doellijn gehaald worden, maar feitelijk
was de wedstrijd gespeeld.
Doordat Lyra verloor staan we nu 2e in de stand. Weliswaar met de concurrentie in de
nek, maar toch, wie had dat verwacht na een start van het seizoen met nul punten uit
drie wedstrijden. Laten we kijken waar dit toe leidt. Voorlopig is het een hartstikke leuk seizoen geworden.