KMD VE1: Het einde van het seizoen 2009 - 2010

Afgelopen zaterdag sloten de mannen van Vet Cool het seizoen 2009 – 2010 af met een trainingskamp te Geesteren. Geen voetbal maar een survival prima georganiseerd door “good old”John Koestal.

Om 08.00 uur vertrokken we met elf man naar de bed en breakfast boerderij te Geesteren. John komt hier al jaren en kent de omgeving. Geesteren ligt in de provincie Gelderland op de grens van de achterhoek en Twente. In de omgeving bevinden zich overwegend agrariërs en is het lekker rustig. Prima condities om te raften, te steppen, op een terras te zitten in Borculo, boogschieten, BBQ-en en uit te gaan in Lochem. En zo gebeurde het ook.
Het raften in een stevige rubberboot was een regelrecht succes. Mooi weer, het zonnetje brak goed door, prima peddelcondities en een ingespeeld team dat het presteerde om bijna niet synchroon te roeien. Deze teambuilding activiteit legt op effectieve wijze de makke van het elftal weer; geen talent, de één roeit wel, de ander niet of nauwelijks, geen eenduidige leiding en een makkie an mentaliteit; kortom iedereen deed maar wat en roeide zijn eigen wedstrijd. Heel herkenbaar. Na het roeien volgde het steppen; het zelfde verhaal. Het was ieder voor zich, we raakten de weg kwijt en iedereen snakte naar de derde helft. Te Borculo werd het ideale terras gevonden en volgens goed gebruik, de totale hoeveelheid witbier opgedronken. Heerlijk in het zonnetje werden de banden met de locals aangehaald. Heel gezellig allemaal. Na het wedstrijdje steppen werd er nog met pijl en boog geschoten. Da’s moeilijk joh.
De BBQ in de tuin vulde de lege magen en was de opmaat voor de evaluatie van het seizoen. Wat was de beste wedstrijd? Hoe hoog zijn we geëindigd? De ideale opstelling? En wat was het hoogtepunt?

Als conclusie van het seizoen hebben we vastgesteld dat we ver beneden ons kunnen zijn geëindigd! Waar het aan ligt? Daar zijn we over twee jaar nog niet uit. Opvallend hierbij is dat “de schuld” niet bij ons zelf ligt, maar bij een andere speler of tegenvallende gebeurtenis. Maar als het geen gebrek aan kwaliteit is, moet het wel met onze interne samenwerking te maken hebben. Laten we het niet synchroon kunnen roeien houden.
De beste wedstrijd kan nooit een wedstrijd zijn waarbij wordt verloren. Maar de laatste wedstrijd, die werd verloren, was wel erg goed. Laten we het houden op aanvaardbaar voetbal en de met 5-1 gewonnen wedstrijd thuis tegen ’s Gravenzande, toen een aantal zaken wel meezat, als beste wedstrijd bestempelen. Het hoogtepunt van het seizoen was wel een unieke gebeurtenis; de publicatie van het elftal op de middenpagina van de VI. Dat kunnen niet veel voetballers na vertellen. En nu willen ze ook nog voetbalplaatjes van ons. De beste speler en de meest ideale opstelling wordt ook over twee jaar na discussiëren gekozen, opvallend is dat een aantal spelers zichzelf erg goed vindt door de ander juist te becommentariëren of te bagatelliseren. Op dit niveau is er voor iedereen een plekje, en roei je met de riemen die er zijn. Soms waren we blij om elf spelers te hebben, soms waren we boos op elkaar, maar altijd was er, zeker na afloop, sfeer. Heerlijk om al die individuen en eigenwijze mensen hun emoties te zien uiten. Dat maakt ons ook uniek. Heerlijk die uitlaatklep en die gezelligheid. Niet voor niets spelen we al jaren samen, vaak al vanaf de jeugd delen we onze historie.
De beste speler is uiteindelijk niet gekozen. Maar de spelers die door noeste training de meeste progressie hebben gemaakt zijn Bickel de Beer en Tic Tac Theo. En doelman Sieb zullen wij nooit meer vergeten.

Doelman Sieb (echte naam; Gerard Bouma) gaat stoppen. Officieel heeft hij geen reden aangegeven, maar familiebronnen weten te melden dat het, na een opspelende knie kwetsuur, tijd is voor een andere vrijtijdsindeling, dat het gezin, SC Heerenveen, meer fietsen en de schaatsclub, meer prioriteit krijgen. En verplichtingen heb je de hele week al.
De jongste veteraan onder ons hangt zijn schoenen in de wilgen en stopt op zijn hoogtepunt.
Jammer, heel jammer want Geert is Vet en Cool en zijn moeilijk te verstane Friese tongval en binnensmondse articulatie maakte van menig snede zinvondst een droge kolderieke bijdrage aan de derde helft. Het All Star niveau werd door Sieb hooggehouden.
A Star tussen de palen was Sieb niet echt, wel was hij een uitstekende lijnkeeper die briljante reddingen afwisselde met af en toe een domme blunder. Zoals het hoort op dit niveau.
Vaak werd hij gekozen tot VETERAAN VAN DE WEEK. Zeker toen de 0 werd gehouden (één keer voorgekomen). Zo vaak zelfs dat onze ere bokaal van de veteraan van de week zoek was, en maanden op de schoorsteen in huize Bouma bleek te staan (Overigens bleek de Breje de bokaal de laatste twee maanden in zijn bezit te hebben).
Hoogtepunten met Sieb waren zijn doelpunten als invallerspits bij de wedstrijd oud KMD – oud Velo, de organisatie van het Vet Cool uitje naar Heerenveen, de pinda’s die hij meenam, zijn gehele carrière bij het 5e en die ene keer dat hij kwam trainen (de woensdag voor de fotosessie in de VI).
Een wereldgozer neemt afscheid, gelukkig heeft hij zich bereid verklaard om als invallerkeeper beschikbaar te blijven.

Het weekendje sloot Sieb in stijl af door met de Breje en Meester Rob, na een wilde stapavond en niet geheel okselfris pas rond 04.30 uur “thuis” te komen om in het warme bedje naast zijn brave zwager onmiddellijk in slaap te vallen. Klasse Sieb en bedankt voor alles.
Vet Cool wenst u een mooie zomerstop.

Sjoerd
p.s. zaterdag as. om 13.00 uur op KMD voor de AH voetbalplaatjes fotosessie. Vergeet niet de shirts mee te nemen?