KMD 2 – ’s Gravenzande vv 3 (6-3-2010)

De trainingen afgelopen week waren goed. De partijtjes in de training tegen het eerste en onderling werden fel gevoetbald. Je zou zeggen dat het in de competitie dus ook wel goed gaat, maar dat valt tegen. Vandaag moesten we thuis tegen ’s-Gravenzande vv 3. Uit hadden we met 2-5 verloren en waren ook de enige die deze competitie hun drie punten (van de vier) hebben geschonken. Tijd om dit recht te zetten en te winnen!
Het was een schitterende zaterdagochtend. Alleen door het weer kreeg je al zin om een lekker potje te voetballen. De bespreking begon met een lekker bakkie en een vlaai. En dat allemaal voor aanvang van een wedstrijd, maar t was wel lekker! Peet pleitte voor een felle pot voetbal en druk vanaf de eerste minuut. De opstelling was als volgt: Lars, Chiel, Arnout, Rob H, Maff, Frits, Enkel, Jos, Ray, Guido, Ed. op de bank hadden Stef, Peet en Peet plaats genomen.
Voor het eerst sinds weken mochten we weer het eigen hoofdveld betreden voor onze competitiewedstrijd tegen ’s-Gravenzande vv 3. We begonnen de eerste helft met de rug naar de kantine en ons gezicht in de wind en zon. De aftrap was voor de tegenstander. Al gouw hadden we de bal veroverd en wisten we een corner te versieren. Doordat Ed de keeper stoorde had kon deze de bal niet pakken en raakte Rob H in een oerwoud van benen de bal met zijn linker voet. De bal stuiterde zo het goal in.  Zo kwamen we al in de tweede minuut van de wedstrijd met 1-0 voor te staan. Er werd lekker gevoetbald, met name in het eerste kwartier. De lastigste bal die Lars heeft moeten ruimen was de terugspeel bal van Arnout, welke zeker een lekkere wedstrijd heeft gevoetbald. Verder hadden we nog een hoop kansen in de eerste helft om de score positief te beïnvloeden, maar velen werden helaas niet goed genoeg benut. Ed kreeg een voortreffelijke kans maar wilde zijn bijna vergeten naam uit het verleden terug halen. De verdere zaterdag werd Ed dus weer benoemd tot Ed-stift. Hij had een bijna leeg goal voor zich maar wist de bal in alle rust over het goal te werken. Ook Jos heeft in de praktijk nog gescoord, was het niet dat een aantal seconden voor zijn goal werd gefloten voor buitenspel. Theoretisch stond het dus nog steeds 1-0. Nog voor rust op een moment dat we toch een beetje betreurden dat er zo weinig ballen in gingen werd in een aanval de combinatie aangegaan tussen Ed en Ray. Raymond ontving als laatst de bal en wist deze heel rustig binnenkant voetje rechts het goal in te werken.
Zo gingen we rusten met 2-0. Eindelijk sinds een hele tijd hadden we een zelfvoldaan gevoel waar we niet vaak van hebben mogen proeven. Peet benadrukte dat we snel er nog een in moeten prikken en dat we daarna rustig kunnen gaan voetballen. Na een lekkere rust mochten we de tweede helft spelen richting de kantine. Wij mochten dit keer de aftrap nemen. De bal vloog van Rob H richting de rechterkant. Raymond beroerde hem nog even, via-via ontving Guido de bal en wist deze zomaar in het goal te schieten! De tegenstander had de bal nog niet eens aan kunnen raken deze helft. Nog geen minuut gespeeld en het staat alweer 3-0! De wedstrijd verliep verder iets moeizamer dan de eerste helft, hoewel we nog lang niet de zwakste waren. Het vierde goal begon ook aan de rechter kant. Ongeveer in de 55e minuut ging Frits de combinatie aan met ED. Frits begon zijn loopactie naar binnen, kaatste op Ed, kreeg hem terug en schoot de bal zomaar met buitenkantje rechts snoeihard in het goal. 4-0! En voor degene die het goal net hadden gemist en zich richting het veld wende, zagen een feestvierende Frits, die met verschillende juichbewegingen het publiek nog even opjoelde en dit afsloot met een ouderwetse buikschuiver over het redelijk kale gras. Of het doelpunt mooier was dan het gejuich van Frits was het verdere gesprek van de zaterdag.
Na deze 4-0 mocht Frits de rechtsmidden positie verlaten en zich vestigen op de linksback. Maff en Ed gingen eruit en Peet Zon en Stef kwamen voor hen in de plaats. Verder veranderde er niet veel. Nog steeds kwam er niet al te veel dreiging vanuit de tegenstander. De verdediging stond goed en de laatste man was ook duidelijk aanwezig. Arnout verzorgde waar nodig de hele wedstrijd lang de rugdekking, zodat er maar zelden een tegenstander doorheen kwam. Ook bleven we nog aanvallen. Stef gaf vanaf de rechterkant een fantastische voorzet op peet. De oefenmeester van twee sprong op, maar daalde weer iets te snel waardoor hij de bal over het doel heen kopte. De enige juichende langs de kant was Ed, die vierde dat hij niet de enige was die een gigantische kans had verprutst.
Stef zelf schoot later de 5-0 nog tegen de touwen wat ook gelijk de eindstand werd.
Volgende week moeten we thuis voetballen tegen Polanen 3 en zullen we ook hiervan 3 punten moeten pakken om uit de degradatiezone te blijven.
Nog een opmerking vanuit het bestuur: Het rode trainingsak is niet voor trainingen! Dit trainingspak is bedoeld voor de zaterdag en dien je dus niet op de trainingen te dragen.
Dat was het dan weer voor deze week, graag tot volgende week!

Hoe dan ook nog een prettige avond.
Michiel Jongerius