HVV F1 - KMD F1

HVV F1 – KMD F1                       BEKERWEDSTRIJD              WOE (18:00), 03-03-2010

Eindelijk was het zover: De langverwachte bekerwedstrijd werd gespeeld.
We waren (zijn) trots op hoever we voor de beker waren gekomen, maar ook wel een beetje zenuwachtig over deze aanstaande wedstrijd tegen 1e klasser HVV, die tot dusver echt alles, zeer overtuigend, met vaak dubbele cijfers, had gewonnen in zowel de competitie, alsmede voor de beker.
Al wekenlang werd er gepraat over de mogelijke eindstand en leider Jaco maakte de vooruitzichten er niet beter
op door tegen de leider van HVV F1 te zeggen dat hij het wel heel erg leuk vond dat we nu tegen de F1 van HVV moesten spelen, terwijl hun F2 ons,  als nieuwbakken 2e klassertje, “te licht” had bevonden om een oefenwedstrijd tegen te spelen.  
Nog een reden voor HVV F1 om van KMD te winnen, maar als we zouden verliezen konden we voor een deel Jaco de schuld geven, want die had tenslotte het vuurtje extra aangewakkerd.
Bij het verzamelen bij KMD bleek dat Daan ineens zijn vader kwijt was geraakt en met een van de anderen moest meerijden en tevens dat we Sander en Sem nog misten.
Gelukkig kon Daan ons vertellen dat onze kleine Pitbull Sem rechtstreeks zou gaan en toen de leiders hem vertelden dat ze dat niet wisten was zijn antwoord: Dan weet je het nu. (Weet je als leider ook weer waar je staat!). Een telefoontje naar huize Roux leerde dat men daar net aan tafel wilde gaan, hetgeen dus nog even uitgesteld moest worden.  
Op zich was de rit naar HVV al een belevenis op zich en werden er vele routes gekozen om bij HVV te komen.
Ewout volgde de route van zijn nieuwe Tom-Tom (noemde hij vorig jaar nog dom-dom) en de anderen probeerden (!) Jaco in zijn nieuwe auto te volgen. Uiteindelijk bleek de route van Jaco wat lang uit te vallen; ik meen zelfs in Leiden te zijn geweest en er moest zelfs onderweg nog worden gegeten, om maar niet een jaar lang te horen hoe goed de Tom-Tom van Ewout is (zelfs Sander was er nog eerder dan Jaco en gevolg).
In de kleedkamer werd uiteraard besproken dat de boys van HVV, gezien de statistieken, wel werden gezien als favoriet voor deze wedstrijd, maar dat ook AJAX en PSV wel eens een slechte dag hebben en soms……….
(je mag toch zeker dromen!!).
Belangrijk was als we zouden verliezen, we in ieder geval zouden kunnen zeggen dat we er voor hebben gestreden en de afspraak was dan ook dat we er 300% voor zouden gaan en niet gaan huilen bij een tegendoelpunt, maar het aantal tegendoelpunten zouden beperken.  
Op het veld aangekomen vielen er gelijk wat verschillen te constateren; Discipline en orde bij de minimaal 5 kilo zwaardere en grotere jongens en meisjes (of waren die met die lange haren toch jongens?) van HVV en chaos en enthousiasme (zoals we ze kennen) bij onze KMD F1 boys.
Dan de aftrap.
De meegereisde trouwe supporters schare van KMD, Jaco en ik moedigden onze jongens luidkeels aan en het grote aantal HVV supporters, ongetwijfeld bestaande uit doktoren, advocaten, juristen e.d. wierp ons een blik toe zo van; He gedraag je eens even, doe eens normaal!!
Gewend zeker aan altijd winnen startten de mannen van HVV met hun ongetwijfeld ingestudeerde spelpatronen, geen rekening houdend met mannen zoals Sem en Twan, die je vijf keer moet passeren. Druk op de ketel, zoals in de kleedkamer afgesproken!!
De eerste paar minuten ging de bal dan ook van de ene helft naar de andere, maar vervolgens werd het werken en jagen op de bal van KMD beloond en zag Twan kans om richting het doel van de tegenpartij te gaan om dit vervolgens briljant af te ronden 0-1 .
Het zou toch niet waar zijn ……………………..
De tegenpartij had nu wel door dat er met onze F1 niet viel te spotten en begon aan een offensief, maar de boys van KMD vochten als leeuwen en de ene aanval na de andere werd gepareerd, met als gevolg vele corners voor HVV en uiteindelijk was het, ondanks vele (spectaculaire) reddingen van Daan niet dicht te houden.
De droom viel in duigen en met 2-1 klonk het fluitsignaal van de rust, maar toch met 2-1 de rust in, wie had dat kunnen denken.
Ondanks de trotse woorden van Jaco en mij, bleek in de tweede helft dat de meeste KMD-ers hun kruit al in de eerste helft hadden verschoten, het lukte net allemaal niet en aan de kant van HVV lukte het (net?) allemaal wel.
Voor zowel het publiek van HVV en KMD bleef het genieten; Bij HVV schitterende,  individuele acties, mooi samenspel, goede afronding en bij KMD liet men zien dat een wedstrijd pas is afgelopen als het laatste fluitsignaal is gegeven.
We hadden graag een minuut of drie uit deze wedstrijd geschrapt, waarin we een doelpunt of vijf om onze oren kregen, hetgeen uiteindelijk resulteerde in een eindstand van 9-1 voor HVV, maar helaas dat kan niet.
Gelukkig bleef de eindstand, mede door een geweldige redding van Wesley door een bal hoog ingeschoten van de lijn te koppen, uit de dubbele cijfers. 
Na de wedstrijd werden zoals gewoonlijk nog strafschoppen genomen en ook hierbij liet HVV zien een getalenteerd en gedisciplineerd clubje te zijn, waarbij de spelers van HVV na het nemen van hun strafschop onze jongens een hand gaven met de woorden: “goed gespeeld”. 
Met bewondering kan ik zeggen; HVV was voor ons een maatje te groot.
Maar ik kan ook zeggen dat Jaco en ik trots waren en zijn op KMD F1, want ondanks de uitslag hebben we ons niet weg laten spelen, hetgeen door de coach van de tegenpartij (hij kon dus toch praten, hele wedstrijd niet gehoord) nog eens werd beaamd.
Na de wedstrijd kwam hij naar Jaco en mij en zei dat jullie hartstikke goed hebben gespeeld en dat zijn jongens er echt voor hebben moeten werken, wat in de competitie volgens hem wel eens anders is.
Als we onze eindstand van 9-1 vergelijken met de eindstanden in de competitie van HVV tegen andere 1e klassers, hoeven we ons als 2e klasser zeker niet te schamen en gaan we in de competitie laten zien hoe goed we zijn.
Nog iets beter ons best doen, iets harder trainen, iets meer groeien (lichamelijk, niet je haar) en dan vraag ik of Jaco nog eens een oefenwedstrijd tegen HVV wil regelen. 
De trotse leiders Jaco en Martin