’S-Gravenzande SV E5 – KMD E3

Verslag Competitiewedstrijd zaterdag 23-01-2010
’S-Gravenzande SV E5 – KMD E3

Na een lange winterstop met weinig training mochten we weer eindelijk aan de nieuwe competitiestart beginnen. Het was wel koud en heeeeeel vroeg voor sommige.Maar met vol goede moed vertrokken we richting ‘s-Gravenzande.We deelden de kleedkamer met de E2 van Kmd, dus van een bespreking kwam weinig.

Het kwam erop neer dat we vooral zo moesten blijven voetballen zoals de vorige competitie.De beide coaches van de tegenpartij wilden graag 7 tegen 7 spelen.

Om kwart voor negen klonk het eerste fluitsignaal, en in het begin waren we aan elkaar gewaagd. Wij speelden vrij verdedigend waardoor we aanvallend niet veel konden brengen
Het duurde dan ook even voor de eerste goal viel.
Deze kwam dan ook min of meer uit de lucht vallen.
Menno had de bal halverwege de helft van de tegenstander, maar hij kon de bal niet kwijt en werd ook niet aangevallen dus dan maar uithalen. Raak 0-1 voor Kmd.

Verdedigend stond het zeer goed Marc onderbrak bijna iedere aanval van onze tegenstander.
Totdat hij net iets te slap het duel inging waardoor hij geblesseerd raakte. Met een grote jaap in zijn knie moest hij per brancard het veld worden afgedragen. (een beetje drama mag best)
Tja, en toen ging het mis de kou had onze verdedigers volledig in zijn greep.

Martin stond te rillen als een rietje en was blij dat hij af en toe een bal kon raken, zijn benen waren bijna bevroren. Christiaan werd bijna zou blauw als een smurf zo koud had hij het.
En Mick was nog niet helemaal wakker en droomde dat hij nog lekker in zijn warme bedje lag.
Thorsten echter had het helemaal niet koud, want onze tegenstanders waren blijkbaar met een soort vet ingesmeerd, liepen volledig over ons heen. Onze keep kreeg de ene na de andere bal om zijn oren en ondanks dat hij zeer goed keepte stonden we met de rust 5-1 achter.
In de rust heb ik geprobeerd jullie duidelijk te maken dat we met z’n allen moesten aanvallen, maar ook met z’n allen verdedigen.

Nog maar eens de yell voor het begin van de tweede helft.
Helaas was dit in het begin een kopie van de eerste helft. Mike, Menno en Rochelle stonden tegen een overmacht van verdedigers en doordat alles net niet lukte kwamen zij steeds net te kort. Het spelletje van ’s-Gravenzande was simpel uittrap van de keeper, hard naar voren lopen ( want ze waren errug snel ) en scoren. ( helaas waren ze daar ook errug goed in )

Het was zeer effectief. Ons veldvoetbal was een stuk verzorgder alleen niet zo effectief waardoor we uiteindelijk met 8-1 achter stonden.
De coach gaf het op en ging bij de verkleumde supporters staan, er waren nog ongeveer drie tot vijf minuten te spelen dit was duidelijk niet onze wedstrijd.

Toch werd de wedstrijd op een zeer positieve manier afgesloten met 3 goals op rij.
Nu lukte het wel even Mike maakte zich even boos net als Rochelle en Menno en met een één twee drietje werd het 8-1 afgerond door Rochelle. Vlak daarna werd het zelfs 8-3 wederom door ons Blondje en de laatste goal kwam van Menno op pure wilskracht liep hij door de verdediging heen en scoorde met een carambole via de keeper de eindstand 8-4.

Als we de volgende wedstrijd zo beginnen zoals we deze eindigden, dan kunnen we lekker meedraaien in deze hogere poule.
Maar we zullen het wel met zijn allen in één team moeten doen, en niet zoals vandaag met twee. ( een verdedigend en een aanvallend team )
Nou hopen dat we weer lekker kunnen trainen zodat we weer onze draai kunnen vinden.


En soms win je en soms verlies je, dat hoort ook bij het voetbal.
Jullie coach Frans.